شیمیست های92 چمران

انگار خواب می‌بینیم. ولی نه. می‌خواهیم از ترس فریاد بكشیم ولی دست و پایمان را زنجیر كرده‌اند و راه گلویمان را بسته‌اند. انگار چیزی روی سینه‌یمان سنگینی می‌كند. از شدت وحشت تمام بدنمان فلج شده و تكان نمی‌خورد. خوب كه نگاه می‌كنیم می‌بینیم چیزی شبیه یك موجود وحشتناك و گاهی پشمالو روی سینه‌مان نشسته و گویی می خواهد جانمان را بگیرد....   ...

ادامه مطلب