آخرین مطالب
امکانات وب
همه ما داستان آن زاهدی که همراه با شاگرد خود به بازار رفته است را می دانیم داستانی که در آن می گویند روزی زاهدی با شاگرد خود در بازار قدم می زد که ناگهان شخصی از میان جمعیت فریاد زد قندیل پیر را ببینید و آن زاهد را قندیل صدا می زد و با میو های گندیده زاهد و شاگرد را می زد.شاگرد خواست که به سزای آن مرد نادان برسد اما استاد به شاگردش گفت اگر صبر کنی و حرفی نزنی من به تو درسی می دهم که به دردت بخورد . شاگرد دم سکوت را اختیار کرد و حرفی نزد تا اینکه به خانه ی زاهد رسیدند. آن شاگرد از استادش پرسید درسی که می خواستی یادم بدهی چیست؟ زاهد گفت آن صندوقچه که در آن اتاق است را بیاور، در آن صندوقچه نامه هایی وجود داشت که برای آن زاهد نوشته بودند که در آنه هرکس لقبی به زاهد داده بودند در حالی که او همه اینها نبوده است ، زاهد به شاگرد گفت حالا از میان این همه لقب ها یکی پیدا شده است که من را با لقب قندیل صدا بزند چه اشکالی دارد من که همه ی این ها نیستم .
متاسفانه ما امروز ه در عصری مانند عصر جاهلیت زندگی می کنیم و از گذشته عبرت نمی گیریم ، امام علی (ع) فرمودند: ما اکثر العبر و اقل الاعتبار (به راستی که عبرت ها چه بسیار است اما اما عبرت آموز چه کم)
فقط گذشته را مطالعه می کنیم و از آن پند و عبرت نمی گیریم و در زندگی به کار نمی بریم .از شخصی شنیده ام که می گوید انسان باید همیشه از تجربه دیگران استفاده کند و لازم نیست او همه چیز را تجربه کند.
ما مسلمانان الگو ها و شخصیت های زیادی داریم ما پیامبری داریم با اخلاق خود مشرکان را به دین اسلام دعوت می کرد و یکی از برنامه و روش دعوت پیامبر به دین حق ، خوش رویی و اخلاق حسنه بود
آیا ما پیامبراسلام را در زندگی الگو قرار داده ایم ؟
آدم های امروز سنگ را با سنگ و چشم را با چشم جواب می دهند در صورتی که پیامبر (ص) سنگ را با مهربانی و محبت پاسخ می داد
امام علی می فرمایند : کل جرح له دواء و سوء الخلق لیس له دواء
(هر زخمی دوایی دارد اما بد خلقی هیچ دوایی ندارد)
ما باید از خود شروع کنیم ، اخلاق حسنه و خوش رویی را سر لوحه زندگی قرار دهیم
نویسنده عبدالعلی رستمی زاده
1392/11/2
ما را در سایت شیمیست های92 چمران دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: saeed بازدید: 771