{یاد میگیری که خیلی می ارزی}

 

پای هر خداحافظی محکم باش ...

کم کم تفاوت ظریف میان نگه داشتن یک دست

و زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفت.

 این که عشق تکیه کردن نیست

و رفاقت، اطمینان خاطر....

و یاد می گیری که بوسه ها قرارداد نیستند

و هدیه ها، عهد و پیمان معنی نمی دهند.

 و شکست هایت را خواهی پذیرفت

سرت را بالا خواهی گرفت با چشم های باز

با ظرافتی زنانه و نه اندوهی کودکانه

 و یاد می گیری که همه ی راه هایت را هم امروز بسازی

که خاک فردا برای خیال ها مطمئن نیست

و آینده امکانی برای سقوط به میانه ی نزاع در خود دارد

 کم کم یاد می گیری

که حتی نور خورشید می سوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری.

 بعد باغ خود را می کاری و روحت را زینت می دهی

به جای این که منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.

 و یاد می گیری که می توانی تحمل کنی...

که محکم هستی...

که خیلی می ارزی.

 و می آموزی و می آموزی

 با هر خداحافظی

یاد می گیری.

 

 خورخه لوییس بورخس

شیمیست های92 چمران...