شیمیست های92 چمران

    گر چه با يادش، همه شب، تا سحر گاهان نيلي فام،     بيدارم؛     گاهگاهي نيز،     وقتي چشم بر هم مي گذارم،     خواب هاي روشني دارم،   عين هشياري !  ...

  کاش می دیدم چیست آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست آه وقتی که تو لبخند نگاهت را                                    می تابانی بال مژگان بلندت را                        می خوابانی.......